[ مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ (٢٩) ] هیچ به‌ڵێن و وشه‌و بڕیار له‌لای من گۆڕانی به‌سه‌ردا نایات كه‌ ئه‌بێ سزای خۆتان بچێژن وه‌ منیش زوڵم و سته‌م له‌ به‌نده‌كان ناكه‌م هه‌ر كه‌سێك حه‌قی خۆی وه‌رئه‌گرێ له‌ پاش جێگیر كردنى به‌ڵگه‌ به‌سه‌رتاندا.