[ وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً ] وه‌ گومان نابه‌م كه‌ قیامه‌ت هه‌بێ و له‌ دوای مردن زیندوو بینه‌وه‌ [ وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَى رَبِّي ] وه‌ ئه‌گه‌ر زیندوو بوونه‌وه‌ش هه‌بێ وا دابنێین كه‌ بگه‌ڕێمه‌وه‌ بۆ لای خوای گه‌وره‌ [ لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا (٣٦) ] ئه‌وه‌ له‌ دونیا باشترم ده‌ست ئه‌كه‌وێ .