[ قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي ] (ذو القرنين) فه‌رمووی: ئه‌مه‌ ڕه‌حمه‌تی خوای گه‌وره‌یه‌ ڕه‌حمی به‌ خه‌ڵكى كرد كه‌ چیتر ناتوانن زیانیان پێ بگه‌یه‌نن [ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي ] تا كاتێك وه‌عدو كاتی دیاریكراوی په‌روه‌ردگارم دێت پێش ڕۆژی قیامه‌ت كه‌ (یه‌ئجوج و مه‌ئجوج) ده‌رچن [ جَعَلَهُ دَكَّاءَ ] ئه‌و كاته‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌و سه‌دده‌ ڕێك ئه‌كات به‌سه‌ر زه‌وی و ئه‌یڕوخێنێ [ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا (٩٨) ] وه‌ به‌ڵێنی خوای گه‌وره‌ش حه‌قه‌ كه‌ له‌ پێش قیامه‌تدا یه‌ئجوج و مه‌ئجوج ده‌رئه‌چن .