[ وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ (٢١) ] وه‌ سێبه‌رو به‌ر خۆرو گه‌رمیش یه‌كسان نین، كه‌ سێبه‌ره‌كه‌ مه‌به‌ست پێی پاداشت وبه‌هه‌شته‌ كه‌ فێنكه‌، گه‌رمییه‌كه‌ش سزای ئاگری دۆزه‌خه.