[ وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا هَامَانُ ابْنِ لِي صَرْحًا لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبَابَ (٣٦) ] وه‌ فیرعه‌ون به‌ هامانی وه‌زیری وت: ئه‌ی هامان كۆشكی به‌رزم بۆ دروست بكه‌ له‌ خشتی سوره‌وه‌كراو به‌ڵكو بگه‌مه‌ ڕێگاو ده‌رگاكانی ئاسمان و بیگرمه‌به‌ر.