[ وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ ] وه‌ جگه‌ له‌م دوو باخه‌ به‌رهه‌می تریشی هه‌بووه‌، یاخود وتراوه‌: زێڕو زیوی هه‌بووه‌ [ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا (٣٤) ] شانازی به‌سه‌ر هاوڕێ باوه‌ڕداره‌كه‌ی ده‌كرد و گفتوگۆی له‌گه‌ڵدا ئه‌كردو ئه‌یوت: من ماڵ و مناڵ و خزمه‌تكارم له‌ تۆ زۆرتره‌، وه‌ پیاوانێكی زۆر به‌ده‌ورمه‌وه‌یه‌.