[ يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ ] دوای ئه‌وه‌ی كه‌ یه‌حیای پێ به‌خشی خوای گه‌وره‌ فه‌رمووی: ئه‌ی یه‌حیا ئه‌و كتابه‌ی كه‌ بۆت دێت، یاخود ته‌ورات به‌ جددی و هێزو عه‌زیمه‌ت و كۆششه‌وه‌ به‌ جوانی بیگره‌ [ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا (١٢) ] وه‌ هه‌ر له‌ منداڵیه‌وه‌ حیكمه‌ت و دانایی و تێگه‌یشتن و زانیارى و كۆشش و رووكردنه‌ چاكه‌، یاخود پێغه‌مبه‌رایه‌تیمان پێ به‌خشی.