[ إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا (٣) ] كاتێك پاڕایه‌وه‌ و بانگی له‌ په‌روه‌ردگاری خۆی كرد به‌ نهێنی، چونكه‌ لاى خواى گه‌وره‌ دوعاى نهێنى خۆشه‌ویستتره‌.