[ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيرًا (١٢٥) ] ئه‌ویش ئه‌ڵێ: ئه‌ی په‌روه‌ردگار بۆ به‌ كوێری حه‌شرم ئه‌كه‌ی له‌ كاتێكدا كه‌ من له‌ دونیا هه‌ردوو چاوم بینا بووه‌و كوێر نه‌بووم.