{تواناو دەسەڵاتی خوای گەورە} [ وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا ] وه‌ یه‌كێكی تر له‌ نیشانه‌ی تاك و ته‌نهایى و تواناو ده‌سه‌ڵاتی خوای گه‌وره‌ ئه‌و زه‌ویه‌ مردووه‌ وشكه‌یه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ زیندووی ئه‌كاته‌وه‌ به‌هۆی باران بارین [ وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا ] وه‌ جۆره‌ها دانه‌وێڵه‌ی لێ ده‌رئه‌كه‌ین [ فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ (٣٣) ] كه‌ هه‌یانه‌ ئێوه‌ لێی ئه‌خۆن.