[ إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً ] ئه‌مه‌ برامه‌ نه‌وه‌دو نۆ مه‌ڕی هه‌یه‌ [ وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ ] وه‌ منیش ته‌نها یه‌ك مه‌ڕێكم هه‌یه‌ [ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا ] داوای ئه‌و مه‌ڕه‌یش له‌ من ده‌كات و ئه‌ڵێ: بیده‌ به‌ من [ وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ (٢٣) ] وه‌ زاڵ بوو به‌سه‌رمدا له‌ قسه‌كردندا.