[ فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ ] كاتێك كه‌ شه‌و ڕووناكی ڕۆژی داپۆشی به‌ تاریكیه‌كه‌ی [ رَأَى كَوْكَبًا قَالَ هَذَا رَبِّي ] ئه‌ستێره‌یه‌كی بینی وتی: ئه‌مه‌ خوای منه‌، وتراوه‌: بۆ ئه‌وه‌ی كه‌ ئه‌مه‌ بكاته‌ حوجه‌و به‌ڵگه‌ به‌سه‌ر قه‌ومه‌كه‌یه‌وه‌ [ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ (٧٦) ] كاتێك كه‌ ئه‌ستێره‌كه‌ ئاوا بوو وه‌ دیار نه‌ما وتی: من خوایه‌كم خۆش ناوێ كه‌ ئاوا بێت و دیار نه‌مێنێ.