[ لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ ] ئه‌گه‌ر نیعمه‌تی خوای گه‌وره‌ فریای نه‌كه‌وتایه‌ كه‌ ته‌وبه‌ی كرد ئه‌وه‌ فڕێ ئه‌درایه‌ ئه‌و چۆڵی و بیابانه‌ كه‌ هیچ ڕووه‌كێكی لێ نه‌بوایه‌ [ وَهُوَ مَذْمُومٌ (٤٩) ] وه‌ زه‌م و لۆمه‌ ئه‌كرا له‌به‌ر ئه‌وه‌ی كه‌ قه‌ومه‌كه‌ی به‌جێ هێشت.