[ وَإِذَا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ ] وه‌ كاتێك كه‌ سته‌مكاران سزای خوای گه‌وره‌ ئه‌بینن له‌ناو ئاگرى دۆزه‌خ كه‌ ئه‌مان شایه‌نی ئه‌و سزایه‌ن [ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ ] له‌ ڕۆژی قیامه‌ت هیچ سزایه‌كیان له‌سه‌ر سووك ناكرێ [ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ (٨٥) ] وه‌ هیچ مۆڵه‌تێكیان پێ نادرێ تا ته‌وبه‌ بكه‌ن و بگه‌ڕێنه‌وه‌.