[ ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ ] پاشان دووباره‌ خوای گه‌وره‌ هه‌ڵیبژارده‌وه‌ [ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى (١٢٢) ] وه‌ كه‌ داوای لێخۆشبوونی له‌ خوای گه‌وره‌ كرد لێیخۆشبوو وه‌ هیدایه‌تی دا بۆ ئه‌وه‌ی كه‌ ته‌وبه‌ بكات.