{هەنگوین شیفایە بۆ خەڵكی} [ ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ ] پاشان له‌ هه‌موو به‌رهه‌م و به‌ری گوڵێك بخۆن [ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ] وه‌ ئه‌و ڕێگایه‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ تێی گه‌یاندوون و فێری كردوون بیگرنه‌ به‌ر له‌ شاخه‌كان و له‌ناو داره‌كان و له‌ كووره‌ی خۆتان [ ذُلُلًا ] وه‌ ملكه‌چ بن و ئه‌و ڕێگایه‌شی بۆ ئاسان كردوون و به‌ئاسانی پێی ئه‌گه‌ن و ده‌یدۆزنه‌وه‌ [ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ ] له‌ناو سكی ئه‌م مێشهه‌نگانه‌یش خواردنه‌وه‌یه‌ك بۆ ئێوه‌ هه‌یه‌ كه‌ هه‌نگوینه‌، وه‌ ڕه‌نگی جیاوازه‌ هه‌یه‌ سپییه‌ و هه‌یه‌ سووره‌ و هه‌یه‌ زه‌رده‌ [ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ] كه‌ شیفای تیایه‌ بۆ هه‌ندێك له‌ نه‌خۆشیه‌كان بۆ خه‌ڵكی [ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (٦٩) ] به‌ دڵنیایی ئه‌مانه‌ هه‌مووی به‌ڵگه‌و نیشانه‌ن له‌سه‌ر تواناو ده‌سه‌ڵات و تاك و ته‌نهایی خوای گه‌وره‌ بۆ كه‌سانێك كه‌ بیر بكه‌نه‌وه‌.