[ قَالَتْ فَذَلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ ] ئافره‌ته‌كه‌ وتی: ئا ئه‌مه‌ ئه‌و كوڕه‌یه‌ كه‌ ئێوه‌ لۆمه‌تان كردم له‌سه‌ری [ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ ] وه‌ دانى پێدا ده‌نێت كه‌ من داوام لێ كرد كه‌ بێت له‌گه‌ڵمدا كاری خراپه‌ بكات به‌ڵام ئه‌و خۆی پاراست وه‌ كاری خراپی له‌گه‌ڵمدا نه‌كرد (ئه‌مه‌ شایه‌تیدانه‌ بۆ پاكێتى یوسف له‌لایه‌ن ئافره‌ته‌كه‌وه‌) [ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ ] وه‌ دووباره‌ داوای ئه‌وه‌ی لێ ئه‌كه‌م ئه‌گه‌ر ئه‌نجامی نه‌دات له‌گه‌ڵمدا ئه‌بێ بیخه‌مه‌ سجنه‌وه‌ [ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِرِينَ (٣٢) ] وه‌ ئه‌بێ زه‌لیل و ڕیسوا ببێ له‌ناو سجندا.