{تواناو دەسەڵاتی خوای گەورە} [ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ ] ئایا نابینن كه‌ ئێمه‌ ئه‌و ئاو و بارانه‌ هه‌ڵده‌گرین و ده‌ینێرین بۆ زه‌ویه‌كی وشك و ڕه‌ق كه‌ هیچ ڕووه‌ك و دانه‌وێڵه‌و گژوگیایه‌كی لێ نیه‌ [ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنْفُسُهُمْ ] به‌هۆی ئه‌و بارانه‌وه‌ له‌و زه‌ویه‌ مردووه‌ ڕه‌ق و وشكه‌، كشتوكاڵ و دانه‌وێڵه‌و ڕووه‌ك و گژوگیای لێ ده‌رئه‌كه‌ین كه‌ خۆیان و ئاژه‌ڵه‌كانیان لێی ئه‌خۆن [ أَفَلَا يُبْصِرُونَ (٢٧) ] ئه‌وه‌ بۆ ئه‌م نیعمه‌تانه‌ نابینن وه‌ بۆ شوكرانه‌بژێری نیعمه‌ته‌كانی خوای گه‌وره‌ ناكه‌ن.