[ وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ ] وه‌ ئه‌گه‌ر هه‌ر كه‌سێك تاوانی بكردایه‌و خوای گه‌وره‌ بیبردایه‌ته‌وه‌و سزای بدایه‌ ئه‌وه‌ له‌سه‌ر ڕووی زه‌وی هیچ ئاژه‌ڵ و كه‌س و مرۆڤێك نه‌ئه‌ماو هه‌مووى له‌ناو ده‌بردن، یان بارانى بۆ ناباراندن و ئاژه‌ڵانیش به‌ هۆى تاوانى مرۆڤه‌وه‌ له‌ناوده‌چوون [ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى ] به‌ڵام خوای گه‌وره‌ دوایان ئه‌خات بۆ كاتی دیاریكراوی خۆیان كه‌ ڕۆژی قیامه‌ته‌ [ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ ] وه‌ كه‌ كاتی دیاریكراوی خۆیان هات یان مردنیان هات ئه‌وه‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌یانباته‌وه‌و سزایان ئه‌دات [ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا (٤٥) ] ئه‌و كاته‌ خوای گه‌وره‌ به‌ڕاستی زۆر بینایه‌ به‌ به‌نده‌كانی خۆی كه‌ كێ شایانی سزایه‌ وه‌ كێ شایه‌نی پاداشته‌، والله أعلم.