[ إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ يَكْفُلُهُ ] كاتێك كه‌ خوشكه‌كه‌ی موسا ئه‌گه‌ڕا ته‌ماشای تابوته‌كه‌ی ئه‌كرد تا بزانێت بۆ كوێ ده‌ڕوات تا گه‌یشته‌ لای ماڵی فیرعه‌ون و ئه‌وان هه‌ڵیان گرت، وه‌ دواتر به‌دوای دایه‌نێكدا ئه‌گه‌ڕان كه‌ شیری پێ بدات، ئه‌ویش مه‌مكی هیچ كه‌سێكی نه‌ئه‌گرت، خوشكه‌كه‌ی وتی: ئایا ڕێنماییتان بكه‌م بۆ كه‌سێك كه‌ سه‌رپه‌رشتی بكات و شیری پێ بدات [ فَرَجَعْنَاكَ إِلَى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا ] دواتر هێنایانی بۆ ماڵه‌وه‌و مه‌مكی دایكی خۆی گرت و شیره‌كه‌ی خوارد، خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: تۆمان گه‌ڕانده‌وه‌ بۆ لای دایكت تا چاوڕۆشناو دڵخۆش بێ به‌ گه‌ڕانه‌وه‌ی تۆ [ وَلَا تَحْزَنَ ] وه‌ تا خه‌فه‌ت نه‌خوا [ وَقَتَلْتَ نَفْسًا ] وه‌ تۆ كه‌سێكی قیبتیت كوشت له‌ هۆزی فیرعه‌ون به‌ڵام مه‌به‌ستی ئه‌وه‌ نه‌بوو كه‌ بیكوژێ به‌ڵكو به‌هه‌ڵه‌ كوشتی [ فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ ] له‌و غه‌م و په‌ژاره‌یه‌ یان له‌و ترسه‌ كه‌ ئه‌ترسای سزات بده‌ن له‌وه‌ش ڕزگارمان كردیت [ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا ] وه‌ جار له‌ دوای جار تۆمان ڕزگار كرد یان تۆمان تاقیكرده‌وه‌ [ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ] وه‌ چه‌ند ساڵێكیش له‌لای خه‌ڵكی مه‌دیه‌ن مایته‌وه‌، كه‌ ده‌ ساڵ بوو [ ثُمَّ جِئْتَ عَلَى قَدَرٍ يَا مُوسَى (٤٠) ] پاشان له‌ كاتێكی دیاریكراودا گه‌ڕایته‌وه‌ له‌و كاته‌ی كه‌ بۆت دیاریكرا بوو له‌ قه‌زاو قه‌ده‌ری خوای گه‌وره‌ تا بتكه‌ین به‌ پێغه‌مبه‌ر.