[ إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: وته‌ی ئێمه‌ بۆ هه‌ر شتێك كه‌ بمانه‌وێ جێبه‌جێی بكه‌ین [ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (٤٠) ] ته‌نها پێی ئه‌ڵێین ببه‌ یه‌كسه‌ر ئه‌و شته‌ دروست ئه‌بێت.