[ فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ (٢٠) ] وه‌ وه‌كو شه‌وى تاریكى لێهات، وه‌ك ئه‌وه‌ی كه‌ به‌رهه‌می ڕنرابێت و هیچ شتێكی پێوه‌ نه‌مابێت، (تاوان و نیاز خراپى هۆكاره‌ بۆ له‌ناوچوونى سه‌روه‌ت و سامان و به‌رهه‌م و باخ و بێستان).