[ وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ (١٦) ] وه‌ ئاسمانه‌كانیش له‌ت و كون ئه‌بن بۆ دابه‌زینی فریشته‌كانی خوای گه‌وره‌ به‌ فه‌رمانى خوای گه‌وره‌، وه‌ ئاسمانه‌كان له‌و ڕۆژه‌دا لاوازو نه‌رمن.